امشب که مصادف با
شب ۱۹ رمضان‌المبارک ۱۴۲۸
 و برابر با ۹ مهر ۸۶ است،
همچنان شاهدم که علاقمندان بسیاری از ایران و جهان
برای شنیدن صدای مرحوم ذبیحی
به این پست از وبلاگ حقیر سر می‌زنند.
دوستانم در سایت «ایران.اولد.دات.نت» نیز
لینک وبلاگ مرا در سایتشان گذاشته‌اند
که از ایشان هم تشکر می‌کنم.
برای سر زدن به سایت این دوستان
و خواندن مطلبی در مورد ذبیحی،
روی عکس مقابل از آن زنده‌یاد
که از همان سایت برداشت کرده‌ام،
کلیک کنید!

دعای افتتاح با صدای مرحوم ذبیحی این دعا که در سال‌های قبل از پیروزی انقلاب، ساعتی بعد از افطار (اذان مغرب) از رادیو اهواز (و قابل دریافت در قم که من در آن اسکان داشتم) پخش می‌شد، مهمترین اجرای این خواننده بود که به شدّت به دل من - که در آن ایام، نوجوانی ۱۳ ساله بودم - نشست.  مادرم به من کمک کرد که درگیر آهنگ‌های خوش این اجرا شوم و استماع این دعا را که نیم ساعت به طول می‌انجامید،‌ هر شب در ایّام رمضان و در ایامی که روزه هنوز بر من واجب نبود، بر خود الزام کنم. در آن ایام در یک خانه‌ی گلی و قدیم‌ساز در قم در کنار مادر و سه ‌خواهرم که از من کوچکتر بودند، می‌زیستم و پدرم که روحانی است، برای تبلیغ و وعظ و خطابه در ماه رمضان به روستاهای اطراف قزوین سفر ‌کرده بود. وقتی آرشیو حاضر را در اینترنت قرار دادم، دعای افتتاح با صدای ذبیحی در بایگانی من موجود نبود و دنبالش بودم. دوست عزیر جناب «حسین جاودانی» از شهر تبریز این اجرا را بر روی سی.دی برای حقیر پست کردند که از ایشان با تمام وجود تشکر می‌کنم که گمشده‌ی مرا به من باز گرداندند! این دوست از طریق اینترنت با وبلاگ بنده و پست حاضر در مورد مرحوم ذبیحی آشنا شدند. ایشان هفته‌ی پیش از طریق شماره‌ی همراه با من تماس گرفتند و فرمودند که بالای ۶۰ سال سن دارند و با نغمات مرحوم ذبیحی و احمدیان و یزدانیان زندگی کرده‌اند.  وعده کردند که اجراهایی چند از ذبیحی را که حقیر در وبلاگم قرار نداده‌ام، برایم ارسال کنند. امروز (۱۴ مهر ۸۶ مطابق با ۲۴ رمضان ۱۴۲۸) پاکت پستی سرشار از مهرورزی ایشان به دستم رسید. با تشکر مجدد از ایشان این فایل صوتی را که اندکی با برنامه‌ی کول‌ادیت نویزگیری کردم و حجمش را برای دانلود آسانتر کاربران عزیز کاهش دادم، تقدیم می‌کنم. در ضمن در لابلای نوارهایم نواری یافتم که در آن، حقیر در همان ۱۳ سالگی دعای افتتاح را به تقلید از مرحوم ذبیحی قرائت کرده‌ام. این فایل گرچه کیفیت ضبط نازلی دارد، ولی یادگار و شاهد خوبی است برای اثبات اینکه نغمات موسیقی سالم و صحیح، چگونه قادر است یک نوجوان خردسال را مفتون و مجذوب خود کند؛ نوجوانی که درکی از معنای آن جملات عربی ندارد، اما نغمات دلفریب سوارشده بر آن مفاهیم، تصویری از معنای آن جملات را در ذهن و ضمیر آن شنونده‌ی خردسال حک می‌کند. امروز به مدد آشنایی‌ام با ردیف‌های آوازی می‌دانم که این اجرا در مایه‌ی دشتی است. ذبیحی در دقیقه‌ی ۱۴ این فایل، گوشه‌ی عشاق را که به شدت در کودکی روی من اثر می‌گذاشت، روی این جملات از دعا اجرا می‌کند: «الحمد لله الذی یجیبنی حین انادیه و یستر علی کل عورة و انا اعصیه و یعظم النعمة علی فلا اجازیه». و در آخر به رغم ارادت سرشاری که به این خواننده دارم، بد نیست برای اینکه بحث یکطرفه و تنها در تمجید از آن مرحوم نباشد، عرض کنم که ظاهرآ به دلیل آشنایی نچندان کامل ذبیحی با ادبیّات عرب، در برخی موارد، شاهد خطاهایی از حیث جمله‌بندی در این اجرا هستیم. برای مثال در دقیقه‌ی ۲۸ در جمله‌ی «اللهم ما عرفتنا من الحق فحملناه و ما قصرنا عنه فبلغناه» دو مکث نابجا بین کلمات «حق» و «فحملناه» و نیز «عنه» و «فبلغناه» انجام می‌دهد و آهنگی هم که بر روی این جمله می‌خواباند، ظاهرآ بر اساس این تصور نادرست اوست که جمله بر روی کلمات «حق» و «عنه» خاتمه می‌یابد. >>>  فایل صوتی دعای افتتاح سید جواد ذبیحی >>> دعای افتتاح با کیفیت نازل ضبط با صدای رضا شیخ محمدی در ۱۳ سالگی در تقلید از ذبیحی

امروز ۲۲ بهمن ۱۳۸۶
اجرای شوردشتی مرحوم ذبیحی
  تقدیم می‌شود.
با تشکَر از دوست عزیزم سیَد محمّد علوی از نوش‌‌آباد کاشان
که این اجرا را در ۸ بهمن ۸۶ برای حقیر به قم آوردند:
>>> اینجا


در ایّام اخیر چند تماس نیروزا و هیجان‌بخش داشتم که مرا به ادامه‌ی راه در خصوص ارائه‌ی آرشیو مرحوم ذبیحی ترغیب کرد. یکی تماس یکی از بستگان مرحوم ذبیحی از مشهد با موبایل بنده. تصورّم این بود که بابی برای تهیّه‌ی برخی از نوارهای آن مرحوم که در دسترس نیست، فراهم آمده است. ولی دوست مزبور ابراز کرد که تمام اسناد و مدارک و اصوات آن مرحوم را که در اختیار داشته‌اند، در ماه‌های نخست پیروزی انقلاب که منزل ذبیحی محلّ مراجعه‌ی تواءم با بازجویی از سوی برخی نهادهای امنیّتی و اطّلاعاتی بود، امحا شده است. این دوست حتّی غرضش از تماس را این دانست که بنده آرشیوی را که در اختیار دارم، برای ایشان پست کنم. به هر حال این هم خود از عبرت‌های روزگار است.
تماس دیگری داشتم امروز (اوّل اسفند ۸۶) از اصفهان که دوستی ۲۷ ساله و کارمند یکی از ادارات ضمن تشکّر بابت اینکه آرشیوم را در سطح عموم منتشر کرده‌ام، مواردی را تصحیح کرد. گفت:
از دو «ربّنا»یی که در این پست قرار داده‌ام، اجرای دوم مربوط به ذبیحی است. ولی مورد نخست متعلّق به یک خواننده‌ی مذهبی اصفهانی به نام «قوام‌نیا» است که در حال حاضر نزدیک ۸۰ سال سن دارد.
امشب (۲ اسفند ۸۶) به پاس دو تماس تلفنی فوق، اجرای دیگری از ذبیحی تقدیم می‌شود.
با تشکَر از دوست عزیزم سیَد محمّد علوی از نوش‌‌آباد کاشان
که این اجرا را در ۸ بهمن ۸۶ برای حقیر به قم آوردند:

آواز مذهبی مرحوم ذبیحی در مایه‌ی دشتی

ای ذات یگانه حیّ بیچون العفو!
ای وصف تو از مقال بیرون العفو!
از هر چه گناه من بود افزونتر
ای عفو تو از گناهم افزون العفو

مرا بی‌نیازی ده ای بی‌نیاز
که هم بی‌نیازی و هم چاره‌ساز
به قرآن که خوانندش امّ‌الکتاب
مرا رهبری کن به راه صواب
به پاکی پاکان که پاکم ببر
بیامرز و آنگه به خاکم ببر
مکن مستمندم که خواری برم
تویی دستگیر و تویی دادرس
مبر حاجتم بر در هیچ کس

>>> اینجا

فایل صوتی
دعای مجیر
سید جواد ذبیحی
با تشکّر از دوستم «حسین جاودانی»
که این اجرا را در مهر ۸۶
از تبریز برای بنده ارسال کردند.

فایل صوتی
دعا، مناجات، شعرخوانی و مصیبت‌خوانی سحرگاهی
مرحوم سیّد جواد ذبیحی
در شب ۱۹ رمضان (شب قدر) در رادیو ایران
دردا که ز بیداد دلِ غافل من / چیزی بجز از خطا نشد حاصل من
من ماندم و یک جهان گناه و دل خویش / داد از دل من، هزار داد از دل من

                                                                                                           با تشکّر از «حسین جاودانی» از تبریز
                                                                                                            بابت ارسال این اجرا در مهر ۸۶ برای بنده.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
امروز (۱۶ مرداد ۸۷) تماس تلفنی‌ای داشتم از اردبیل.
 دوستی تلفن کردند و خود را «داور یوسف‌پور» و مدرّس دانشگاه در رشته‌ی مدیریّت آموزشی
معرّفی کردند. ابراز کردند که با پنجاه سال سن، از قدیم‌الاءیّام از علاقمندان صدای مرحوم ذبیحی بوده‌اند و در یک نوبت (ظاهراًّ آخرین بار) که ذبیحی در مسجد سپهسالار (شهید مطهّری کنونی) در حضور محمّدرضا پهلوی (شاه سابق) برنامه‌ی خوانندگی مذهبی داشته، هنرنمایی او را بر روی بیت: «پیمانه‌ای زدیم ز پیمانه‌ی حسین / گشتیم مست و عاشق و دیوانه‌ی حسین»
که قبل از شروع بیت، شاه را با تعبیر «شاهنشاها!» مورد خطاب قرار داده بود، از تلویزیون روءیت کرده‌اند. ایشان عنوان کردند که مدّت‌ها در جستجوی فایل‌های مرحوم ذبیحی بوده
و در هفته‌ی گذشته در کمال ذوق‌زدگی وبلاگ حاضر را یافته‌اند.
به پاس این تماس نیروبخش و انرژی‌زا یکی دیگر از فایل‌های صوتی آرشیوم را با صدای ذبیحی که در مایه‌ی تلفیقی همایون و سه‌گاه اجرا شده و تاکنون تقدیم بازدیدکنندگان عزیز وبلاگم نکرده بودم،
تقدیم می‌کنم.

مدّت فایل: ۱۴دقیقه و ۱۸ ثانیه
اشعار مذهبی و مناجات‌نامه‌ی خواجه عبدالله انصاری
مایه‌ی تلفیقی همایون و سه‌گاه
به مردان راهت تو راهی بده / وزین دشمنانت پناهی بده
امید است از آنان که طاعت کنند / که بی‌طاعتان را شفاعت کنند
...
الهی اگر نفسی به تو پردازم، به حور و قصور کی نازم؟
....
>>> اینجا
                                                                                                             با تشکّر از:
                                                                                                          حسین جاودانی از تبریز
                                                                                                             که فایل حاضر را در مهر ۸۶
                                                                                                             برای حقیر پست کردند
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

«سیّد محمّد شجاع‌الدّین» دوست ذبیحی‌دوست ۵۵ ساله‌ام در ۲۷ شهریور ۸۷ مطابق با ۱۶ رمضان‌المبارک ۱۴۲۹ از برازجان تماس گرفتند. ایشان قبلاً هم با من تماس تلفنی داشتند. اما آن روز جملاتی از دعای افتتاح را با لحن و لهجه‌ی مرحوم ذبیحی در پشت تلفن برای بنده قرائت کردند که بسیار دلپذیر و جالب و نزدیک به اصل بود. اخوی ایشان هم قبلاً از بوشهر با بنده تماس گرفته و بابت قراردادن فایل‌های صوتی ذبیحی در اینترنت تشکّر و اظهار لطف کرده بود. به هر تقدیر به پاس این تماس، اجرای تازه‌ای از مرحوم ذبیحی را که تاکنون تقدیم بازدیدکنندگان عزیز نکرده‌ بودم، تقدیم می‌نمایم:

آواز مذهبی مرحوم ذبیحی در مایه‌ی دشتی
سینه‌ها بینم ز سوز هجر تو بریان شده
دیده‌ها بینم ز درد عشق گریان آمده
>>> اینجا

                                                                                                             با تشکَر از دوست عزیزم سیَد محمّد علوی
                                                                                                              از نوش‌‌آباد کاشان
                                                                                                             که این اجرا را در ۸ بهمن ۸۶
                                                                                                               برای حقیر به قم آوردند
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
امشب ۲ مهر ۸۷ مطابق با ۲۱ رمضان ۱۴۲۹ دوستی از قم به نام جناب «خانی» ۲۰ ساله
با موبایل من تماس گرفت. بعد با پدر بزرگوارشان که خود را از منبری‌های قم معرّفی کرد، صحبت کردم. ایشان ابراز کرد که با شیخ غلامعلی زند قزوینی - که بنده با ایشان مرتبطم - آشنایی دارند. نیز عنوان کرد که عکسی از ذبیحی در اختیار دارند که روی کتابی حاوی مناجات‌های ایشان چاپ شده است و  همچنین نوارهایی دارند که در آرشیو بنده نیست و گفتند که سال‌های بسیاری است در پی نوارهای آن مرحوم هستند و حتی از طریق آشنایی که در رادیو مشهد دارند، پیجوی نوارهای ذبیحی بوده‌اند. ولی جواب مثبتی در این خصوص دریافت نکرده‌اند. حتی از ابتدای ماه مبارک رمضان امسال برای روح مرحوم ذبحی قرآن تلاوت کرده‌اند به امید اینکه نواری از ایشان به دستشان برسد. در آخر خوشحال بودند که امروز از طریق دامادشان با وب من آشنا شدند و قرار شد که ملاقات حضوری هم با یکدیگر داشته باشیم. به پاس این تماس تلفنی نیروبخش اجرای تازه‌ای از مرحوم ذبیحی را تقدیم می‌کنم:
 

آواز ذبیحی در مایه‌ی سه‌گاه
که در شب آخر رمضان از رادیو ایران در زمان سابق
پخش شده است
کی رفته‌ای ز دل که هویدا کنم تو را
کی بوده‌ای نهفته که پیدا کنم تو را
>>> اینجا

                                                                                                           با تشکَر از دوست عزیزم سیَد محمّد علوی
                                                                                                              از نوش‌‌آباد کاشان
                                                                                                             که این اجرا را در ۸ بهمن ۸۶
                                                                                                               برای حقیر به قم آوردند